KAĞNI

Şimdiki gençler bilmez kağnıyı.

 

Kurtuluş Savaşının önemli unsurudur kağnı.

 

iki veya dört tekerlekli, dingili tekerlekle birlikte dönen öküz arabasıdır.

 

Öyle ki

 

Nazım Hikmet şiirinde diyor ki

 

kadınlar,

 

bizim kadınlarımız

 

şimdi ayın altında

 

kağnıların ve hartuçların peşinde

 

harman yerine kehriban başlı sap çeker gibi

 

aynı yürek ferahlığı,

 

aynı yorgun alışkanlık içindeydiler.

 

Ve onbeşlik şarapnelin çeliğinde

 

ince boyunlu çocuklar uyuyordu.

 

Ve ayın altında kağnılar

 

yürüyordu

 

Akşehir üzerinden Afyon`a doğru…

 

Diyerek tarihe not düşünüyordu.

 

104 yıl öncesine bakalım

 

Kurtuluş Savaşı’nın dönüm noktası Sakarya Meydan Savaşı sonrası (13 Eylül 1921) Meclis’te “artık taarruza geçelim” fikri oluştu.

 

Mustafa Kemal Paşa 20 Temmuz 1922’de TBMM’den dördüncü kez Başkomutanlık yetkisini aldı.

 

Gizlice hazırlıklar Haziran’da başladı.

 

Emperyalist güçler bizim gücümüzü hafife alıyor ve küçümsüyordu.

 

28 Temmuz’da Akşehir’de düzenlenen bir futbol maçı, aslında Mustafa Kemal’in ordu ve kolordu komutanlarını toplayıp taarruz planını son kez gözden geçirdiği gizli toplantının kılıfıydı.

 

Mustafa Kemal ve silah arkadaşları gizlice Kocatepe’ye geçti.

 

26 Ağustos sabahı saat 05.30’da top ateşiyle başlayan Türk taarruzu başladı

 

Türk süvari ve piyade birlikleri şafakla birlikte Afyon’un güneyinden Yunan hatlarını yardı, Kocatepe’den idare edilen taarruz hedefe vardı.

 

30 Ağustos’ta Başkomutanlık Meydan Muharebesi’nin kesin sonucu alındığında Yunan kuvvetlerinin önemli bölümü kuşatılarak, imha ya da esir edildi.

 

31 Ağustos Mustafa Kemal Paşa, Fevzi Paşa ve İsmet Paşa Zafertepe-Çalköy’de bir araya geldi. Muharebe haritasını serecek masa yoktu haritayı kağnı üzerine serdiler.

 

Yunan ordusuna toparlanma ve yeni bir savunma hattı kurma fırsatı vermeden İzmir’e ilerleme konusunda burada karar birliğine vardılar.

 

Ve ‘Ordular ilk hedefiniz Akdeniz’dir İLERİ’ emri geldi.

 

9 Eylül’de İzmir işgal altından kurtuldu.

 

Burada bir hatırlatma yapalım

 

Yunan Başkomutanı General Trikupis’i Afyonlu Ahmet Çavuş yakalayıp esir aldı.

 

Türk ordusu 9 Eylül’de İzmir’e ulaştı, 11 Ekim’de imzalanan Mudanya Ateşkes Antlaşması sahadaki başarıyı diplomasi masasına taşıdı.

 

Zaferin resmî bir bayrama dönüşmesi ise 1924’te Dumlupınar’da, Mustafa Kemal’in de katıldığı büyük bir anma töreni düzenlenmesiyle başladı.

 

26 Ağustos 1071’de Türk milletinin gitmemek üzere Anadolu’ya gelmesinden 851 yıl sonra aynı irade 30 Ağustos 1922’de bir kez daha tescilleniyordu.

 

Doğrusunu isterseniz büyük Zafer ile bu milletin beka meselesi sadece masa başında değil, bir kağnının üzerine serilen haritanın savaş meydanında tatbik edilmesiyle çözüldü.

 

Başta Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşları ile emperyalist güçlere karşı canıyla, kanıyla savaşan ecdadımıza Allah tan rahmet diliyorum. Büyük Zaferimiz kutlu olsun.

 

Mutlu ve aydınlık yarınlara…