Endeks, bugün açılışta önceki kapanışa göre 118,91 puan ve yüzde 0,83 artışla 14.450,12 puana çıktı. Bankacılık endeksi yüzde 1,48, holding endeksi yüzde 0,66 değer kazandı.

Sektör endeksleri arasında en çok kazandıran bankacılık, en çok gerileyen yüzde 0,42 ile bilişim oldu.

Küresel piyasalarda, Orta Doğu’da nihai barışın sağlanacağı öngörüleri ve dünyanın önde gelen yarı iletken ve bellek çipi üreticilerinden Micron Technology’nin bilançosunun beklentilerden iyi gelmesinin yapay zeka ve teknoloji sektörüne dair soru işaretlerini azaltmasıyla risk iştahı toparlanırken, gözler bugün ABD’de açıklanacak kişisel tüketim harcamaları (PCE) fiyat endeksi ve büyüme verilerine çevrildi.

Devam eden ABD-İran görüşmelerinde tarafların müzakereci tutumunu sürdürmesi piyasalarda jeopolitik risklerin azalabileceğine yönelik iyimserlikleri artırdı.

Orta Doğu’da yeni bir çatışmayı tetikleyecek gelişmelerin yaşanmaması ve Hürmüz Boğazı’ndaki tanker geçişlerinde kontrollü normalleşme bu beklentileri desteklerken, arz endişelerinin azalmasıyla petrol fiyatlarında sert düşüşler görüldü.

Küresel çapta enflasyon baskılarının hafifleyebileceğine yönelik beklentiler, ABD Merkez Bankasına (Fed) ilişkin faiz artırımı ihtimallerinin bir miktar zayıflamasına neden oldu.

Para piyasalarında, yıl sonuna kadar Fed’in iki faiz artırımı yapabileceğine yönelik güçlenen beklentilerde çözülme görülürken, yatırımcılar ağırlıklı olarak bankanın bu yıl bir faiz artırımı gerçekleştireceği senaryosunu fiyatlamaya devam ediyor.

Analistler, bugün yurt içinde haftalık para ve banka istatistiklerini, yurt dışında ise ABD’de büyüme ve kişisel tüketim harcamalarının yanı sıra üzere yoğun veri gündeminin takip edileceğini belirterek, teknik açıdan BIST 100 endeksinde 14.500 ve 14.600 puanın direnç, 14.300 ve 14.200 puanın destek konumunda olduğunu kaydetti. >>>AA

Galatasaray Kulübünün yönetim kurulu, genel kurulda gayrimenkul projeleri ve kulüp taşınmazları konusunda hukuki işlem ve tasarrufların gerçekleştirilmesi için yetki isteyecek.

Yönetim kurulu, ayrıca Galatasaray Basketbol Anonim Şirketi’nin kurulması, şartlarda mutabık kalınması halinde kurulacak şirketin NBA Avrupa organizasyonuna kalıcı lisans sahibi olarak katılımının sağlanması, gerek görülmesi halinde kurulacak şirketin kontrolü kulüpte kalması kaydıyla bir kısım hissesinin yatırımcılara satılması için yetki talep edecek. >>>AA

Endeks, bugün açılışta önceki kapanışa göre 33,94 puan ve yüzde 0,24 azalışla 14.333,66 puana indi. Bankacılık endeksi yüzde 0,62, holding endeksi yüzde 0,19 değer kaybetti.

Sektör endeksleri arasında en çok kazandıran yüzde 1,10 ile tekstil deri, en çok gerileyen yüzde 1,20 ile turizm oldu.

Küresel piyasalar, Orta Doğu’da yüksek tansiyon iklimine geri dönüleceğine yönelik endişeler ve Hürmüz Boğazı’nı yeniden trafiğe açacak bir anlaşmanın henüz sağlanmaması nedeniyle haftaya tedirgin başladı.

ABD/İsrail-İran arasında savaşı sona erdirecek somut bir anlaşmaya varılamaması piyasalarda jeopolitik risk fiyatlamalarının sürmesine neden oluyor.

Orta Doğu’da 8 Nisan’da sağlanan ateşkes kapsamında taraflar müzakere masasından olumlu bir sonuçla kalkamazken, her geçen gün yeni tehditkar açıklamalar söz konusu ateşkes sürecinin kırılgan yapısını gözler önüne seriyor.

Geçen hafta gerçekleşen ABD Başkanı Donald Trump ve Çin Devlet Başkanı Şi Cinping arasındaki beklentileri karşılayacak somut bir politika adımı çıkmaması da yatırımcıların temkinli davranmasına neden oluyor.

Analistler, bugün yurt içinde tüketici güven endeksi ve işsizlik oranının takip edileceğini, yurt dışında ise veri gündeminin sakin olduğunu belirterek, teknik açıdan BIST 100 endeksinde 14.300 ve 14.200 puanın destek, 14.400 ve 14.500 seviyelerinin ise direnç konumunda olduğunu kaydetti. >>>AA

Dünyada birçok bölgede sıcak çatışmaların yaşanması, ABD’de Başkan Donald Trump’ın açıkladığı ek tarifeler ve Çin ile ABD arasında artan ticari gerilim gibi birçok gelişme, yatırımcıları “güvenli liman” olarak görülen yatırım araçlarına yönlendirdi.

Tüm bu küresel gelişmelerle birlikte külçe altın ve mevduat faizinin, TÜİK tarafından reel getirileri incelenen finansal yatırım araçları arasında diğer yatırım araçlarından pozitif ayrışması dikkati çekti.

Buna göre, martta TÜFE ile indirgendiğinde külçe altının nominal getirisi yıllık bazda yüzde 97,74, reel getirisi ise yüzde 51,1 oldu. Külçe altın, yıllık bazda son 12 ayın tamamında da yatırımcılarına reel getiri sağladı.

Altın ile birlikte mevduat faizi de son 12 ayda yatırımcısını sevindiren yatırım araçları arasında yer aldı. Yıllık bazda bir yıldır kesintisiz reel getiri sağlayan mevduat faizinin marttaki nominal getirisi yüzde 33,46, TÜFE ile indirgendiğinde ise getirisi yüzde 1,98 oldu.

Mevduat faizi, aynı zamanda, martta aylık bazda da reel getiri sağlayan tek yatırım aracı olarak kayıtlara geçti.

AVRO, DOLAR VE DİBS KAYBETTİRDİ

Külçe altın ve mevduat faizinin aksine avro, dolar, BIST 100 endeksi ve devlet iç borçlanma senetleri (DİBS) son bir yılda yatırımcısını sevindirmedi.

Dolar, yıllık bazda TÜFE ile indirgendiğinde 12 aylık dönemin tamamında yatırımcısına kaybettirdi, BIST 100 endeksi de 12 ayın 11’inde yatırımcısını üzdü.

Avro, 12 ayın 8’inde getiri sağlayamazken DİBS yatırımcıları sadece 6 ay reel getiri elde edebildi. >>>AA

Türkiye’de teknoloji konuşmak kolay, teknoloji üretmek ise hâlâ zor. Her yıl sayısı artan teknoparklar, girişimcilik programları, fonlar ve kamu destekleri kağıt üzerinde umut verici bir tablo çiziyor. Ancak tabloya biraz yakından bakıldığında, asıl sorunun yalnızca sermaye eksikliği değil; zihniyet, yapı ve sürdürülebilirlik meselesi olduğu açıkça görülüyor.

İlk refleks genellikle “yeterli yatırım yok” demek oluyor. Oysa Türkiye’de kamu destekleri, TÜBİTAK programları, KOSGEB hibeleri ve melek yatırımcı ağları hiç de azımsanacak düzeyde değil. Sorun, bu kaynakların risk alan, uzun vadeli ve küresel hedefi olan teknoloji üretimine yönelmemesinde başlıyor. Yatırımcı, hızlı geri dönüş istiyor; girişimci ise çoğu zaman kısa vadeli nakit akışına odaklanıyor. Derin teknoloji, yazılım altyapısı ya da yapay zekâ gibi alanlar sabır isterken, sistem hız talep ediyor.

Bu noktada teknoparklar kritik bir rol üstlenmesi gerekirken, ne yazık ki çoğu zaman beklentiyi karşılayamıyor. Elbette istisnalar var; ancak genel resimde teknoparkların önemli bir kısmı inovasyon merkezinden çok vergi avantajı ofisi gibi çalışıyor. Aynı yazılımlar, benzer projeler, kamudan ihale kovalamaya endeksli ürünler… Patent, ölçeklenebilirlik ve küresel pazara açılma oranları incelendiğinde, rakamların anlatmadığı ama herkesin bildiği bir gerçek var: Ar-Ge çoğu zaman gerçek anlamıyla yapılmıyor, raporlanıyor.

Kamu tarafında ise dijitalleşme söylemi ile uygulama arasındaki makas dikkat çekici. E-Devlet, vatandaş deneyimi açısından önemli bir eşik atlatmış olsa da, arka plandaki entegrasyon, veri paylaşımı ve karar destek sistemleri hâlâ sınırlı. Dijitalleşme çoğu zaman “formları online hale getirmek” ile eşdeğer görülüyor. Oysa gerçek dijital dönüşüm; veriye dayalı politika üretmeyi, yapay zekâ destekli süreçleri ve kurumlar arası şeffaf entegrasyonu gerektirir. Burada en büyük engel teknoloji değil, bürokratik refleksler ve kontrol kaygısı.

Peki, yerel girişimler neden küresel başarı hikâyelerine dönüşemiyor? Bunun yanıtı yalnızca pazarlama veya finansmanda değil. Türkiye’de pek çok girişim daha ilk günden “yerli pazar yeter” anlayışıyla yola çıkıyor. Ürün dili, altyapı, ölçeklenebilirlik ve hukuk tasarımı küresel düşünülmüyor. Başarılı birkaç örnek-oyun ve fintech alanlarında-bize şunu gösteriyor: Küresel düşünen, erken aşamada yurt dışına açılan ve yerel alışkanlıklara hapsolmayan girişimler yol alabiliyor. Ancak bu yaklaşım hâlâ istisna.

Asıl mesele, teknoloji üretimini stratejik bir kalkınma aracı olarak mı, yoksa teşviklerle idare edilen bir yan sektör olarak mı gördüğümüz sorusunda düğümleniyor. Üniversite–sanayi iş birliği hâlâ büyük ölçüde kağıt üzerinde. Akademik bilgi ticarileşemiyor, sanayi ise kısa vadeli çözümlerin ötesine geçemiyor. İki tarafın da ortak bir dili yok.

Sonuç olarak Türkiye’de teknoloji üretmek zor; çünkü mesele tek başına para değil. Zihniyet, sabır, kurumsal yapı ve küresel vizyon eksikliği bu zorluğun temel nedenleri. Eğer gerçekten teknoloji üreten bir ülke olmak istiyorsak, önce “hızlı kazanç” refleksini bırakıp, uzun vadeli değer üretme kültürünü inşa etmek zorundayız. Aksi halde dijitalleşmeyi konuşur, teknolojiyi tüketir; ama üretenler liginde yer alamayız…