Mossad’ın bir ajanı nasıl yetiştirdiğini, onları hangi eğitimlerden geçirdiğini okudukça kitaba olan ilgim daha da arttı. Mossad bir elemanını nasıl yetiştiriyor, neleri empoze ediyor; bu sorular kitapta derinlemesine işleniyordu. Suriye’ye gidecek olan Cohen’in nasıl eğitimler aldığını okuduğumda kendi kendime, “Bu terör devleti bu işi biliyor” demiştim.

Kitle iletişim araçları yerine kendi buldukları şifreler ve kısa kodlarla haberleşmeleri, Suriye bölgesinde yaşayan vatandaşların konuştuğu dilin lehçe ve şivesini öğrenmek için 7 yıl eğitim almış olması özellikle ilgimi çekmişti. Kitabı kısa bir süre içinde bitirdim. Açıkçası kitap bende derin bir etki bırakmıştı. Uzun yıllar Mossad’a bilgi aktaran ajan yakalanmış ve asılmıştı.

Üniversite arkadaşlarımın yanı sıra birkaç arkadaşımla bu kitap hakkında konuşmaya başladım. Kitabın içeriğinin yanı sıra, Mossad’ın bir ajanı ne kadar zor eğitimlerden geçirdiğini anlatıyor ve o yıllarda onları övüyordum.Kitabı okuyalı, başta da söylediğim gibi, 10 yılı aşkın bir zaman geçti ve ben yeni yeni şunu idrak etmeye başladım: İsrail gibi eli kanlı bir terör devleti, kendisini ve Mossad’ı dünyaya farklı iletişim araçlarıyla çok güçlü göstermeyi başarıyor ve bunu hâlâ sürdürüyordu. Dünya üzerinde gerek yazılı basın gerekse dijital kitle iletişim araçlarını kendi propaganda aracı gibi kullanan İsrail, dünyaya şu mesajı veriyordu:
“Bakın, dünyanın en güçlüsü biziz.”

7 Ekim olaylarında, elinde yıllardır mazlumun kanı olan bu devlet, katliama başladı; kadın, çocuk demeden insanları öldürdü. Katliamın üzerinden yaklaşık 3 yıla yakın zaman geçti ve 100 bine yakın mazlum katledildi. Dünya üzerinde bu katliama Türkiye başta olmak üzere yalnızca 3-5 devletten başka kimse ses çıkarmadı.

yüzyılda, dünyanın gözü önünde gerçekleşen bu katliama ses çıkarılmamasının sebebi ise yıllardır İsrail gibi eli kanlı bir devletin dünyaya “en güçlü devlet biziz” düşüncesini empoze etmiş olmasıdır. Ben dahi okuduğum bir kitabın etkisinden çıkamamış, “Bu Mossad nasıl adam yetiştiriyor” algısını sorgulamadan kabul etmiş ve sağda solda dillendirmiş birisi olarak şunu söyleyebilirim:

İsrail, göründüğü kadar güçlü bir devlet değildir; sadece kitle iletişim araçlarını kendi propagandası için çok iyi kullanmaktadır. Ve ne yazık ki dünya bu propagandaya inanmaktadır.

Binyamin Netanyahu, geçtiğimiz günlerde yaptığı bir konuşmada sosyal medyanın öneminden bahsederek, sosyal medyanın yeni bir “savaş aracı” olduğunu savundu. ABD operasyonlarında İsrail’e desteğiyle bilinen Oracle şirketinin rol oynayacağı açıklanan Çin merkezli TikTok’tan sonra sıranın Amerikan X şirketinin sosyal medya platformunda olduğunu belirtti. Konuşmasında sosyal medyanın savaşta, yani propaganda için ne kadar önemli bir rol oynadığını adeta itiraf etti.

Gelelim asıl konuya… Özellikle X platformunda 7 Ekim olaylarından sonra Filistin’in sesi kısılırken, İsrail’in propagandası üst sıralarda yer almaktadır. Önce insan olmanın gereğini yerine getirmek, ardından 7 cihana meydan okumuş bir milletin torunları ve Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak bu oyuna gelmeden mazlumun yanında yer almak, bizim asli görevimiz olmaya devam etmelidir.

İsrail kâğıttan bir kaplandır.
Unutmayalım ki Türkiye Cumhuriyeti, tarihinde şan ve şeref dolu; ruhunda askerlik yeteneği olan bir vatandır.

Bir vatandaş, tam 1.5 yıl boyunca sabırla biriktirdiği bozuk paraları sonunda saydı. Ortaya çıkan sonuç ise sosyal medyada gündem oldu.

Uzun süre boyunca “küçük küçük ne olacak ki” diyerek kenara atılan bozukluklar, sonunda ciddi bir rakama ulaştı. Vatandaşın kumbarasından tam 26 bin 800 TL çıktı.

Paraları görünce şaşkınlığını gizleyemeyen vatandaşın paylaşımı kısa sürede binlerce etkileşim alırken, kullanıcılar “Artık bozuk para atmıyoruz, yatırım yapıyoruz” ve “Kumbara değil küçük mevduat hesabı” yorumları yaptı.

Bazı kullanıcılar ise durumu daha ileri götürerek, “Bu ekonomi değil, sabır testi” esprisini yaptı. >>>Haber Merkezi

“SOSYAL MEDYA BATAKLIĞI, ARTIK BİR MİLLÎ GÜVENLİK MESELESİ HALİNE GELDİ”

Bu sürecin zorla değil, daha tehlikeli bir yöntemle, normalleştirilerek yürütüldüğünü kaydeden Taytak, karşılaşılan içeriklerin büyük bölümünün tesadüf olmadığını, sistemlerin neyin görülmesini istiyorsa onu gösterdiğini ifade etti. Özellikle çocukların ne izleyeceğini, neye alışacağını algoritmaların belirlediğine dikkat çekti. Sürecin masum çizgi filmlerle başladığını, şiddet ve gayri ahlaki algıların yavaş yavaş normalleştirildiğini belirten Taytak, evlatların zihinlerinin bu yönlendirmelere göre şekillendiğini söyledi. Dijital mecraların yalnızca şiddeti değil, sanal kumar gibi büyük tehlikeleri de yaydığını vurgulayan Taytak, insanların artık bir mekâna gitmeden tek tuşla bu bataklığa çekilebildiğini ifade etti. Aileleri ve ocakları yıkan sanal kumar illeti ile sosyal medya bataklığının artık bir millî güvenlik meselesi hâline geldiğini dile getirdi.

“MEDENİYET MİRASIMIZ DÖRT KOLDAN HÜCUMA UĞRAMAKTADIR”

Taytak, konuşmasında MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin şu sözlerine yer verdi: “Medeniyet mirasımız dört koldan hücuma uğramaktadır. Dijital mecra, millî ve manevî değerlerimizi hedef alan, çocuklarımızın ahlaki yapısını yozlaştıran, küresel bir kuşatma aracına dönüşmüştür.” Yaşanan bu tablo karşısında ihtiyaç duyulan şeyin kapsamlı bir millî kültür reformu olduğunu ifade eden Taytak, çocukları koruyan, kendi değerlerimizi merkeze alan güçlü bir zihniyet inşasına ihtiyaç olduğunu vurguladı. Bu kapsamda dört somut öneri sıralayan Taytak, şiddeti meşrulaştıran içeriklere karşı net bir duruş sergilenmesi ve çocukları koruyacak bilinçli bir denetim mekanizması oluşturulması gerektiğini söyledi. Algoritmalar üzerinden yapılan manipülasyonlara ve yasadışı içeriklerin bilinçli biçimde yayılmasına karşı yeni bir suç tanımı yapılması gerektiğini ifade etti. Dijital platformların toplumsal bölünmeyi ve nefreti hangi yöntemlerle artırdığını izlemek, ölçmek ve tespit etmek amacıyla “Nefret ve Kutuplaşma Ayak İzi” sisteminin hayata geçirilmesi gerektiğini belirten Taytak, 16 yaş altı için sosyal medya erişiminin sınırlandırılması ve platformlara fiilen çalışan yaş doğrulama yükümlülüğü getirilmesi gerektiğini dile getirdi. “Devlet olarak çocuklarımızı algoritmaların insafına terk etmeyeceğiz” diyen Taytak, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından hazırlanan “Dijital Dünyada Çocukların Güçlendirilmesine Yönelik Eylem Planı”nı çok kıymetli bir devlet politikası olarak gördüklerini belirtti. Başta Bakan Mahinur Özdemir Göktaş olmak üzere emeği geçenlere teşekkür etti. MHP olarak teknolojiye karşı olmadıklarını vurgulayan Taytak, teknolojinin Türk milletine, İslam’a ve millî değerlere karşı bir silah olarak kullanılmasına karşı olduklarını ifade etti. Taytak, konuşmasını merhum şair Cahit Zarifoğlu’nun şu sözleriyle tamamladı: “Çocukları ürkütülmüş bir dünyanın, denizi mavi olsa ne yazar, olmasa ne yazar?” >>>Haber Merkezi

Elbette teknolojiyi tümüyle suçlamak haksızlık olur. Akıllı cihazlar sayesinde gençler bilgiye eskisinden çok daha hızlı ulaşıyor, derslerine destek buluyor, dünyadaki akranlarıyla iletişim kurabiliyor. Ancak madalyonun bir de diğer yüzü var. Asıl mesele, bu bilgilerin kim tarafından, hangi amaçla ve nasıl sunulduğu.

Sosyal medyada karşılarına çıkan içeriklerin büyük bir kısmı masum değil. Reklamlar, algı yönetimi, yanlış bilgiler, hatta kasıtlı yönlendirmeler… Gençler çoğu zaman bunun farkına bile varmadan belli düşüncelere, tüketim alışkanlıklarına ve hatta davranış kalıplarına sürüklenebiliyor. Beğeni sayıları, takipçi oranları ve “trend” denilen kavramlar; gençlerin karar mekanizmalarını sessizce ele geçiriyor.

İşte tam bu noktada karşımıza kritik bir kavram çıkıyor: medya okuryazarlığı. Yani bir içeriği sadece okumak ya da izlemek değil; sorgulamak, kaynağını araştırmak, niyetini anlamaya çalışmak. Ne yazık ki birçok genç, gördüğü her bilgiyi doğru kabul ediyor. Oysa dijital dünyada doğru bilgi kadar yanlış, hatta bilinçli olarak çarpıtılmış bilgi de dolaşımda.

Manipülasyonun en tehlikeli yanı ise kendini fark ettirmemesi. Bir video, bir başlık ya da birkaç saniyelik bir paylaşım; gençlerin özgüvenini zedeleyebiliyor, kendilerini yetersiz hissetmelerine yol açabiliyor. Sürekli başkalarıyla kıyaslanan bir gençlikten söz ediyoruz. Bu da kaygıyı, mutsuzluğu ve yalnızlık hissini beraberinde getiriyor.

Burada sorumluluk sadece gençlerde değil. Ailelerin “telefonu bırak” demesi tek başına yeterli olmuyor. Asıl yapılması gereken, çocuklara ve gençlere ne izlediklerini konuşmayı, neden izlediklerini sorgulamayı öğretmek. Okullarda medya okuryazarlığı derslerinin sadece kağıt üzerinde kalmaması, günlük hayata dokunması gerekiyor. Eğitimciler kadar medya kuruluşlarına da önemli görevler düşüyor.

Sonuç olarak akıllı cihazlar hayatımızdan çıkmayacak, bunu kabul edelim. Ancak gençlerin bu dijital dünyada savunmasız kalmaması bizim elimizde. Onlara yasaklar koymak yerine, bilinç kazandırmak zorundayız. Sorgulayan, düşünen ve manipülasyona karşı dirençli bir gençlik yetiştirmek istiyorsak, işe ekranları kapatmakla değil, aklı açmakla başlamalıyız.

İçtihat Bülteni Uygulaması’ndan edinilen bilgiye göre, Gebze’de karşılıklı açılan boşanma davasında, eşlerden birinin internet bağımlısı olması nedeniyle eşine, evine ve çocuğuna yeterli ilgiyi göstermemesini Gebze Aile Mahkemesi, kusurlu davranış olarak değerlendirdi. Taraf vekillerinin istinaf başvurularını, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi’ni ayrı ayrı esastan reddine karar verdi. Taraf vekilleri bu kez temyiz başvurusunda bulundu ve dosya Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’ne gönderildi. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi tarafından verilen onama ilâmında, “Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-davalı erkek vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı kadın vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir” diyerek kusur incelemesi yönünden her iki eşin temyiz itirazlarını reddetti. Böylelikle, internet bağımlısı eşin; evine, eşine ve çocuğuna yeterli ilgiyi göstermemesi boşanma sebebi olduğu Yargıtay 2. Hukuk Dairesi tarafından da kabul edilmiş oldu.
Sosyal medya uygulamalarının kapatılması veya sınırlandırılması gerektiğini savunan Ekrem Öztürk, “Evde bulunduğumuz zaman sosyal medyada biraz vakit geçiriyoruz. Eşim de benimle birlikte sosyal medyada zaman geçiriyor. Gençler ve ebeveynler ağırlıklı olarak TikTok’ta vakit geçiriyor. Çocuklar, ebeveynlerinin sosyal medyada çok vakit harcadığını görünce onlar da alışıyor. Sosyal medya uygulamaları kapatılmalı veya sınırlandırılması gerekiyor” dedi.

Telefonla oynamanın boşanma sebebi olmaması gerektiğini söyleyen Gülben Öztürk, “Sosyal medya kısıtlanmalı veya kapatılmalı. Sosyal medya kapatıldıktan sonra eğer kişi eşiyle vakit geçirmiyorsa o zaman boşanma sebebi olabilir. Telefonla oynamak boşanma sebebi olmamalı” diye konuştu.
Telefon bağımlılığının aileyi çok fazla etkilediğini söyleyen Melis Uzun, “Biz de telefonda vakit geçiriyoruz ama kararlı kullanıyoruz. Çünkü bakmamız gereken 2 çocuğumuz var. Hem onlarla ilgilenip hem telefonda vakit geçirebiliyoruz” şeklinde konuştu.

Turan Uzun ise “Telefon bağımlılığı çok artış gösterdi. Teknoloji bağımlılığı insanları obeziteye kadar sürüklüyor. İnsanlar eskiden dışarı çıkıp, sağlıklı yaşardı. Şimdi evde oturup telefonda vakit geçirmeye başladığı için sağlık sorunları artmaya başladı. Ben de sosyal medya bağımlısı olmaya başladım” dedi.
Sosyal medyaya karşı olduğunu söyleyen Kamil Küçük, “4 tane çocuğum var. Onlara kötü örnek olmamak için telefonda çok fazla vakit geçirmiyorum. Şimdiki çocuklar elektronik eşyalara çok değer veriyorlar. Keşke mümkün olsa da engellesek. Eşlerin boşanması biraz abartı olmuş. Telefonda oynadığı için boşanmak bence pek uygun değil. Bence sosyal medya kısıtlanmalı. Ben kendi adıma karşıyım” şeklinde konuştu.