Değerli Okurlarım;

​  Haziran kapıyı çaldığında, çoğumuzun zihninde canlanan resim az çok bellidir:

Gökyüzünün en cömert maviliği, içimizi ısıtan sıcak günler, doğanın canlanışı, okulların kapanmasıyla birlikte  yapılan tatil planları…

Ancak takvim yapraklarını sadece mevsimsel bir döngü, sıradan bir zaman dilimi olarak görmekten sıyrılıp, ona toplumsal vicdanın, maneviyatın ve empatinin pencerelerinden baktığımızda, Haziran ayının bambaşka bir derinliğe büründüğünü görürüz. Bu ay, aslında insanlığımızın, merhametimizin ve birbirimize olan manevi bağlarımızın test edildiği, sesini duyuramayanların sesi olmamız için bize uzatılan evrensel bir farkındalık aynasıdır.

​  Gördüğümüzün ötesine geçip zamana kalbimizle yaklaştığımızda, Haziran’ın her bir gününün, insanlığın ortak hafızasına ve vicdanına yazılmış derin birer mektup olduğunu anlarız.

​  Umudun İlmek İlmek Örüldüğü Hayatlar

​ Haziran ayı, adeta hayatın en zorlu virajlarında insan iradesinin ve yaşama sevincinin nasıl bir mucizeye dönüşebileceğini hatırlatarak başlar.

 “Ulusal Kanser Sağkalanları  Günü”, bu mücadelenin en somut örneğidir. Kanser teşhisiyle yüzleşmiş, o ağır tedavi süreçlerinin karanlık dehlizlerinden geçerek hayata yeniden tutunmuş ya da şu an o koridorda yürüyen canlarımızın azmini selamlama günüdür bu. Onlar, sadece tıbbi bir sürecin özneleri değil; sabrın, tevekkülün ve her şeye rağmen yaşama sarılmanın yaşayan anıtlarıdır. Onların gözlerindeki o ışığı fark etmek, hikayelerine omuz vermek ve “yalnız değilsiniz” diyebilmek, modern dünyanın unuttuğu en büyük insani sorumluluğumuzdur.

***

​ Hemen ardından gelen 1-7 Haziran İyot Yetersizliği Hastalıklarının Önlenmesi Haftası ise, ilk bakışta sadece tıbbi bir konu gibi görünse de, aslında nesillerimizin sağlığına, geleceğimizin teminatı olan çocuklarımızın zihinsel ve bedensel gelişimine verilen değerin bir göstergesidir. Maneviyat, sadece soyut kavramlarda değil; bir çocuğun sağlıklı büyümesi için gereken en küçük bir ayrıntıyı bile dert edinmekte, yani koruyucu bir merhamette gizlidir.

​ Çocuklarımızın Çalınan Düşleri ve İnsanlığın Ağır Sınavı

​ Takvimler 12 Haziran Dünya Çocuk İşçiliği ile Mücadele Günü’nü gösterdiğinde ise, insanlığın yüzleşmesi gereken en ağır, en yaralı aynayla karşı karşıya kalırız. Parklarda neşeyle koşması, akranlarıyla masalları paylaşması, kalemiyle ve defteriyle kendi geleceğini inşa etmesi gereken çocukların, küçücük ellerine haksız ve ağır yüklerin verildiği gerçeği, hepimizin yüreğinde sızlaması gereken bir yaradır.

​ Bir çocuğun çocukluğunu elinden almak, sadece onun dünyasını değil, insanlığın geleceğini karartmaktır. Onlar, bu dünyaya erkenden büyümek, hayatın acımasız dişlileri arasında ezilmek için gelmediler. Onlar, toplumun en saf, en masum ve en kutsal emanetleridir. Bu özel gün, sadece bir anma günü değil; o minik ellerin haksızca ağır yükler altında ezilmesine karşı topyekûn bir vicdan hareketidir. Bir çocuğun tebessümünü kurtarmak, dünyayı kurtarmakla eşdeğerdir.

​ Damarlardaki Yaşamdan Hayat Köprülerine

​ Ayın ortasına doğru ilerlerken, insanı “insan” yapan en saf, en karşılıksız iyilik hareketlerinden birinin huzuruna varırız:

 14 Haziran Dünya Gönüllü Kan Bağışçıları Günü. Hiç tanımadığınız, adını bile bilmediğiniz, belki de hiç karşılaşmayacağınız bir insanın hayatına dokunmak; damarlarınızdaki o hayati sıvıyı bir başkasının yaşama tutunması için karşılıksızca sunmak… İşte bu, maneviyatın ve toplumsal dayanışmanın zirvesidir. Kan bağışı, sadece biyolojik bir takviye değil, insandan insana uzanan görünmez bir can köprüsü, sevginin en somut halidir.

***

​  Bu dayanışma ruhu, 20 Haziran Dünya Mülteciler Günü’nde bizi daha geniş bir empati çemberine davet eder. Evini, barkını, çocukluğunun geçtiği sokakları, anılarını ve sevdiklerini bir gecede geride bırakıp belirsizliğe doğru yola çıkmak zorunda kalan milyonlarca insanın trajedisini anlamaktır bu günün özü. Merhamet ve insanlık, pasaportlara veya sınırlara sığmaz. Başını sokacak güvenli bir yuva arayan, evlatlarının canını kurtarmaya çalışan her bir insanın onurunu korumak, küresel vicdanın en büyük sınavıdır.

​  Sözün Özü: Gönül Gözüyle Görmek

​ Değerli okurlarım, Haziran ayı bize çok net bir hakikati fısıldıyor: Hayat sadece kendi konfor alanlarımızdan, kendi küçük dünyalarımızdan ve günlük telaşlarımızdan ibaret değil. Bizler; bir kanser savaşçısının direnme gücünde, bir çocuğun gözündeki hüzünde, bir kan bağışçısının şefkatinde ve bir mültecinin umudunda birbirimize görünmez, kalbi bağlarla bağlıyız.

​ Bu Haziran’da pencerelerimizi sadece yaza ve güneşe değil; insani değerlerimize, maneviyatımıza ve birbirimize açalım. Gönül gözümüzü karartmadan, hayatın zorlu yollarında yürüyen hiç kimseyi geride bırakmayacak bir duyarlılıkla hareket edelim.

​  Çünkü hayat, ancak birbirimizin elinden tuttuğumuzda, acıyı paylaşıp sevgiyi çoğalttığımızda ve her şeye “farkındalıkla” baktığımızda gerçekten yaşanmaya değer kılınır.

 Haziranı İyi Tanıyın

Hayatı Engelsiz Sayın

“EKRAN TEMASI EMPATİ DUYGUSUNU ZAYIFLATIYOR”

Sosyolojinin kurucu isimlerinin teorileri üzerinden açıklamalarda bulunan Çelik, şunları kaydetti: “Émile Durkheim’ın belirttiği kolektif bilincin parçalanarak ‘mikro vicdanlar’ üreten alt dijital topluluklara bölündüğünü görüyoruz. Max Weber’in ifade ettiği rasyonalizasyon süreciyle birlikte toplum bir ‘demir kafes’ içine girmiştir; günümüzde bireysel değer artık nitelikle değil, takipçi sayısı ve etkileşim gibi niceliksel verilerle ölçülmektedir. Georg Simmel’in dikkat çektiği metropol hayatındaki aşırı uyaran bombardımanı ise dijital dünyada katlanarak artmış, bu durum insanlarda ‘şefkat yorgunluğu’ ve trajedilere karşı duyarsızlaşma, yani ‘blasé’ bir tavır yaratmıştır. Harvard Üniversitesinden Nörobilimci Joshua Greene ve sosyal psikoloji alanında Patel’in yaptığı araştırmalar da ekran aracılığıyla kurulan iletişimde fiziksel temasın kesilmesinin empati duygusunu ciddi oranda zayıflattığını ve kararları mekanikleştirdiğini gözler önüne seriyor. Peter Berger’in ‘Kutsal Şemsiye’ teorisinde de durum benzerdir. Geleneksel olarak dinin ve ulemanın elinde olan ahlaki otoritenin yerini dijital dünyada influencer’lar ve algoritmalar almıştır. Bu durum, dini bilgiyi saniyelerle sızırlı yüzeysel bir içeriğe dönüştürerek derinliğini kaybettirmektedir.” Seminer, soru cevap bölümünün ardından sona erdi. >>>Haber Merkezi

“EMPATİ EKSİKLİĞİ BENCİLLİĞİ BESLİYOR”

İnsanlık tarihi boyunca filozoflar tarafından tartışılan ahlak anlayışlarının günümüzde de önemini koruduğunu belirten AKÜ Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Şuayıp Özdemir, sunumunda; egoist (bencil), narsist, hazcı (hedonizm), faydacı (pragmatist), görevci (deontoloji), görecelilik (rölativizm) ve erdem ahlakı (idealizm) ahlaki yaklaşımlarını örneklerle açıkladı. Egoist yaklaşımın bireyin kendi çıkarlarını merkeze almasıyla ortaya çıktığını ifade eden Özdemir, bu anlayıştaki kişilerin çevresindeki insanları kendi amaçları doğrultusunda kullanabildiğini söyledi. Özdemir, “Ben duygusunun insanın yaşamını sürdürmesi açısından gerekli ancak aşırıya kaçtığında bencilliğe dönüşür. Empati eksikliği de egoist bireylerin temel özelliklerinden biridir” dedi.

“SÜREKLİ ÖVGÜ BEKLENTİSİ NARSİZMİ BESLİYOR”

Narsist yaklaşımda ise bireylerin kendilerini aşırı derecede önemsediklerini ve sürekli övgü beklediklerini ifade eden Özdemir, bu kişilerin eleştiriye kapalı olduğunu söyledi. Özdemir, “Kibir duygusu, narsist yaklaşımının temelinde yer alır ve çevresindeki insanlar da sürekli destekleyici tavırlarıyla bu duyguyu büyütür” diye konuştu. Hazcı yaklaşımın da yaşamın temel amacını haz almak ve mutlu olmak olarak gördüğünü aktaran Özdemir, bu anlayışa sahip kişilerin acıdan ve zorluktan kaçınmaya çalıştığını ifade etti. İnsanların farklı yollarla haz arayışına girebildiğini belirten Özdemir, hedonist düşüncenin bireyi yalnızca keyif odaklı bir yaşama yönlendirebildiğini kaydetti.

“FAYDACI YAKLAŞIM, SONUCA ODAKLANIR”

Özdemir, faydacı yaklaşım ise davranışların sonuçlarına odaklandığını “maksimum fayda” anlayışının bu düşüncenin temelini oluşturduğunu söyledi. Özdemir, “Bu yaklaşım, bir davranışın ahlaki olup olmadığının sonucuna göre değerlendirir. Bireysel faydadan çok toplumsal faydanın önemsendiği durumlarda kişiler, kendi çıkarlarından vazgeçebilir” ifadelerini kullandı. Görevci anlayışın kurallar, gelenekler ve evrensel ilkeler doğrultusunda hareket etmeyi esas aldığını ifade eden Özdemir, bu yaklaşımın özellikle Avrupa’da yaygın kabul gördüğünü söyledi. Dürüstlük, yalan söylememe ve insan öldürmeme gibi ilkelerin evrensel değerler olarak görüldüğünü belirten Özdemir, bu anlayışa göre herkesin görevini yerine getirmesi halinde toplum düzeninin sağlanabileceğinin düşünüldüğünü kaydetti.

“DÜRÜSTLÜK VE VİCDAN İNSANLARI YÜCELTİR”

Görecelilik yaklaşımının ise ahlaki doğruların toplumdan topluma ve zamandan zamana değişebileceğini savunduğunu ifade eden Özdemir, bu anlayışa göre farklı kültürlerin farklı doğrulara sahip olabileceğini aktardı. Bu anlayışın her toplumun kendi değerlerini doğru kabul etmesine yol açtığını belirten Özdemir, sonuç olarak her şeyi meşru gören bir bakış açısının ortaya çıkabildiğini dile getirdi. Erdem ahlakının “olması gereken” üzerinden şekillendiğini söyleyen Özdemir, idealist bireylerin kimse görmese bile doğru olanı yapmaya çalışan kişiler olduğunu söyledi. İnsanlık için geçerli evrensel değerlerin bulunduğunu ifade eden Özdemir, dürüstlük, adalet ve vicdan gibi değerlerin insanı yücelten unsurlar olduğunu da sözlerine ekledi.

İNTERAKTİF BÖLÜMDE ÖĞRENCİLER, DEĞERLENDİRMELERDE BULUNDU

Programın devamında öğrencilerle interaktif bir değerlendirme gerçekleştiren Özdemir, çeşitli aforizmalar üzerinden ahlaki yaklaşımların nasıl sınıflandırılabileceğini anlattı. Söyleşinin sonunda öğrencilere “Dürüstlüğün zıttı nedir?” sorusunu yönelten Özdemir, verilen farklı cevapların toplumdaki ahlaki algı çeşitliliğini gösterdiğini ifade etti. Dürüstlük, adalet, vicdan, sorumluluk ve paylaşma gibi değerlerin insanı olgunlaştıran ve yücelten değerler olduğunu belirten Özdemir, kibir, açgözlülük ve bencillik gibi özelliklerin ise insanı olumsuz yönde etkileyebileceğini söyledi. Paylaşmanın ve toplumsal dayanışmanın önemine dikkat çeken Özdemir, bireylerin iyi insan olma yolunda birbirlerini desteklemelerinin değerlerin güçlenmesine katkı sağlayacağını da ifade etti. Program, “İslam İktisadı ve Finansı Temel Eğitim Programı”na katılan Bursa Uludağ Üniversitesi öğrencilerine katılım belgesi takdimi ile sona erdi. >>>Haber Merkezi

“DİNLEMEK, İLETİŞİMİN KALİTESİNİ ARTIR”

İletişimin, toplumsal ve kişisel ilişkilerde vazgeçilmez bir unsur olduğunu kaydeden Göksel, “Kişiler, gruplar ve örgütler arasında karşılıklı mesaj alışverişi süreci olarak tanımlanan iletişim, sağlıklı ilişkilerin temelini oluşturur. Bu nedenle bireylerin etkili iletişim kurmaları büyük önem taşır” diye konuştu. Empatinin iletişimin en önemli tamamlayıcılarından biri olduğunu ifade eden Göksel, şunları belirtti: “Empati kuran kişi, kendisini karşısındaki bireyin yerine koyarak olaylara onun bakış açısından yaklaşmalıdır. Bu süreçte karşı tarafın duygu ve düşüncelerini doğru anlamak esastır. Ayrıca, zihinde oluşan bu empatik anlayışın karşı tarafa uygun bir şekilde iletilmesi gerekir. Empati yeteneğine sahip bireylerin değişime daha açık olduğu da bilinmektedir. Etkili iletişimin bir diğer önemli boyutu ise dinlemedir. Grup içerisinde fikirlerin düzenli olarak ifade edilmesi ve tartışılması sağlıklı bir iletişim ortamı oluşturur. Ancak dinlemek, en az konuşmak kadar önemli bir beceridir. Bu nedenle bireylerin dinlemeyi öncelemesi, iletişimin kalitesini artıran temel unsurlardan biridir.” Konferans, soru cevap bölümün ardından Afyon MYO Muhasebe ve Vergi Bölüm Başkanı Doç. Dr. Banu Demirhan’ın Göksel’e plaket takdimi ile sona erdi. >>>Haber Merkezi

“ÖĞRENCİLER, BİR FARKINDALIK SÜRECİNE DÂHİL OLDU”

Turizm İşletmeciliği Bölümü Öğretim Üyesi Doç. Dr. Gonca Aytaş koordinatörlüğünde, Gastronomi ve Mutfak Sanatları Bölümü öğrencileri tarafından Gönüllülük Çalışmaları dersi kapsamında düzenlenen etkinlikte, görme engelli bireylerin günlük yaşam deneyimlerine yönelik farkındalık oluşturulması amaçlandı. “Gözlerini kapa, farkındalığı hisset” mottosuyla gerçekleştirilen etkinlik kapsamında katılımcılar, gözleri kapalı şekilde yemek deneyimi yaşayarak empati temelli bir farkındalık sürecine dâhil oldu. Etkinlik, teşekkür konuşmaları ve fotoğraf çekimiyle sona erdi. >>>Haber Merkezi

“Etkili İletişim Teknikleri” konulu seminerde Dr. Öğretim Üyesi Sena Coşkun, nezaket, etkin dinleme, empati ve ikna edici konuşma üzerine değerlendirmelerde bulundu. Mühendislik alanında da yaşanması muhtemel pek çok problemin temelinde metal yorgunluğundan ziyade “bilgi yorgunluğu” ve “iletişim kopukluğu”nun yer alabileceğini ifade eden Coşkun, insan faktörünün ve iletişim becerilerinin teknik alanlarda da göz ardı edilmemesi gerektiğinin altını çizdi. Bilginin sürdürülebilir başarı için vazgeçilmez olduğuna dikkat çeken Coşkun, “Bilgi olmadan bir noktaya ulaşmak ya da o noktada kalıcı olmak mümkün değil. Ancak başlangıçta insanların zihninde yer eden en temel unsur, kendimizi nasıl ifade ettiğimizdir. Teknik bilgi ile iletişim becerilerinin birlikte geliştirilmesi gerekiyor. Bu denge, hem mühendislik alanında hem de diğer tüm mesleklerde sürdürülebilir başarının anahtarıdır” ifadelerini kullandı.

İletişimin yalnızca iyi konuşmaktan ibaret olmadığını, aynı zamanda etkili şekilde dinlemeyi de içerdiğini ifade eden Coşkun, “Günümüzde özellikle genç kuşakların dinlemeye yeterince sabır göstermediğini görüyoruz. Oysa sağlıklı bir iletişim için karşı tarafı da anlamamız gerekiyor. İnsanlar kendi duygu ve düşüncelerini ifade ederken, başkalarının söylediklerine de dikkatle kulak vermelidir. İletişim, doğumdan itibaren başlayan ve zamanla gelişen bir süreçtir; dil öğrenimiyle birlikte daha bilinçli hale gelir. Ayrıca iletişim, bir buzdağı gibi hem görünen hem de görünmeyen yönleri olan, öğrenilebilir ve geliştirilebilir bir beceridir” şeklinde konuştu.

Görgü ve nezaket kurallarının (adab-ı muaşeret), iletişim açısından  büyük önem taşıdığını ve günümüzde giderek ihmal edildiğini söyleyen Coşkun, konuşmasına şöyle devam etti: “Selamlaşma, hal hatır sorma gibi basit ama etkili davranışlar, insan ilişkilerini kolaylaştırır ve kişiyi çevresinde saygı gören biri haline getirir. Çalışma hayatında herkesin birbirini sevmesi beklenmese de karşılıklı saygı zorunludur. Ancak sadece resmi bir saygı yerine içtenlikli bir yaklaşım, iş ilişkilerini zamanla dostluğa dönüştürebilir ve daha güvenli, sağlıklı bir iletişim ortamı oluşturur. Nezaket kurallarına uymak, kişinin bulunduğu ortamlarda nasıl davranacağını bilmesini sağlar; bu da hayatı daha akıcı ve sorunsuz hale getirir. Aynı zamanda bireyin akılda kalmasını, yeni ortamlara daha hızlı uyum sağlamasını ve sorunlarını daha kolay çözmesini destekler.”

Mühendislikte ise iletişimin yalnızca teknik veri aktarımından ibaret olmadığını; farklı paydaşlara göre dili ve üslubu uyarlamayı gerektiren stratejik bir beceri geliştirmek gerektiğini vurgulayan Coşkun, mühendislikte iletişimin önemine değinerek şunları söyledi: “Mühendis, adeta bir ‘çevirmen’ gibi teknik bilgiyi karşı tarafın anlayacağı şekilde sadeleştirerek aktarmalıdır. Yatırımcılarla iletişimde teknik detaylardan çok, projenin sağlayacağı kazanç, geri dönüş süresi ve büyük resim ön plana çıkarılmalıdır. Riskler ise çözüm önerileriyle birlikte, güven verici bir şekilde ifade edilmelidir. Patron veya üst yönetimle iletişimde kısa, net ve sonuç odaklı olmak önemlidir. Zamanın sınırlı olduğu bu ortamlarda durum özetleri sunmak, alternatif çözümlerle gelmek ve doğru zamanda inisiyatif almak çalışanı öne çıkarır. Sahadaki işçilerle iletişimde ise açık, anlaşılır ve eyleme dönük bir dil kullanılmalıdır. Karşılıklı saygı, değer verme ve geri bildirim alma, işlerin daha hızlı ve sağlıklı ilerlemesini sağlar. Özetle etkili mühendislik iletişimi; doğru bilgiyi, doğru kişiye, doğru üslup ve zamanda aktarabilme becerisidir ve teknik yeterlilik kadar kritik bir rol oynar.”

Seminer, soru cevap bölümünün ardından, Teknoloji Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Ayhan Erol’un Coşkun’a teşekkür belgesi takdimi ve toplu fotoğraf çekimiyle sona erdi. >>>Haber Merkezi

Akran zorbalığını anlatan Müjgan Gölcük Yağcı, şunları söyledi: “Öncelikle akran zorbalığını tanımlamak gerekiyor. Akran zorbalığı dediğimiz zaman bir bireyin diğer bireye bilinçli olarak, bilinçli bir şekilde, zorla, özellikle tekrarlanarak yaptığı eylemlerdir diyoruz biz. Akran zorbalığı, 10-17 yaş arasındaki çocuklarda çok fazla olan bir davranış. Kız çocuklarında özellikle daha fazla. Kız çocukları akran zorbalığına daha fazla maruz kalıyorlar. Erkek çocuklarında bu oran yüzde 25 iken kız çocuklarında bu oran yüzde 45’lere kadar yükselmektedir. Akran zorbalığına uğrayan çocuklarda, özellikle aileler çok önemli, okul çok önemli. Akran zorbalığı bireylerin aralarındaki çatışma değildir. Aileler bunu yanlış anlıyorlar. Sanki çocuklar bir konu hakkında tartışıyorlar. Ve bu tartıştıkları konudan dolayı birbirlerine şiddet uyguladılar. Hayır akran zorbalığı o değildir. Çatışmanın ötesinde bilinçli olarak birinin zayıf gördükleri birinin üzerine tekrarlanan olumsuz davranışları sürdürmesidir. Akran zorbalığı sosyal zorbalık olabiliyor, duygusal zorbalık, fiziksel şiddet, zorbalık olabiliyor. Ve son zamanlarda özellikle sosyal medya akran zorbalığı en çok karşılaştığımız problemlerin başında geliyor.”

“AİLELER BİLİNÇLİ OLMALI VE ÇOCUKLARINA ROL MODEL OLMALILAR”

Yağcı, ebeveynler akran zorbalığına uğrayan çocuklarına nasıl davranmalı sorusunun cevabını da vererek, önemli açıklamalarda bulundu: “Özellikle aileler çocuklarının akran zorbalığına uğrayıp uğramadığını bilmeleri gerekmektedir. Ve aileler çocuklarının akran zorbalığına nasıl uğradığını tespit etmeliler? Önce ona bakmak gerekiyor. Akran zorbalığında özellikle çocuk bir kenara kaçar, okula gitmek istemez, devamlı bir yeri ağrır, devamlı hasta olduğundan şikayet eder, devamlı odasında yalnız kalmak ister. Aileler çocuklarıyla çok iletişim kurmalı ve bu gözlemlere dikkat etmeli, hatta bazı fiziksel şiddete uğrayan çocuklarda da vücudunun belirli yerlerinde morluklar olabiliyor, bunlar çok önemli şeyler, aileler bilinçli olmalılar. Çocuklarının her daim yanında olmalı ve onlara öğüt verici şekilde değil de yapması gerekenleri rol model olarak kendileri de model olarak o çocuklara nasıl davranmaları gerektiğini ifade etmeleri, en başta gelen özelliklerdendir diyebiliriz.”

“O ÇOCUK NEDEN BU AKRAN ZORBALIĞINI YAPTI?”

Küçük yaşlarda akran zorbalığı yapan çocukların yaptıklarının farkında olmamasının da bir sorun olduğunu dile getiren Yağcı, empati kurmanın çok önemli olduğunu vurguladı: “Şimdi akran zorbalığına uğrayan çocuk kadar akran zorbalığını yapan çocuk da, gerçekten bu çok önemli bir konu. Hani bizde şöyle bir kelime kullanıyoruz, ‘Zorba olma, arkadaş ol.’ Önemli olan hani o çocuk neden bu akran zorbalığını yaptı? Akran zorbalığına uğrayan çocuk toplum içerisinde silik, daha çok kendini içe doğru çekmiş, daha çok bir köşede durmaya çalışan, grubun kendi içerisine almadığı çocuk tipi oluyor. Akran zorbalığı yapan çocuk da belki evde gösteremediği gücü orada gösteriyor. Belki maddi gücünü orada zayıf gördüğü kişiler üzerinde yapmaya çalışıyor. Belki kendisi ile kurduğu 3 5 arkadaşın arasındaki kuramadığı otoriteyi zayıf gördüğü kişinin üzerinde kurmaya çalışıyor. Bunun için özellikle aileler, akran zorbalığı yapan çocuklara çok dikkat etmeliler. Biz bu çocuğa neden empati kurdurmadık. Çünkü empati akran zorbalığının temelini oluşturur. Biri diğerine zarar verirken empati kurmadığı için zarar verir. ‘O gerçekten acıyor mu, onun orası acıdıysa senin de canın acır, öyle değil mi, kendini onun yerine bir koyar mısın, kendini onun yerine koyduğun zaman ona bakış açın nasıl değişecek?’ Çocuğunu mutlaka bu tür aileler uzmanla görüştürmeli acaba altta psikolojik, patolojik bir problem var mıdır, onun çözüm yollarını aramalarını öneriyoruz.”

“ZORBALIĞA DUR DEMEK SENİN ELİNDE, UNUTMA ZARAR VERMEK GÜÇLÜ OLMAK DEĞİLDİR”

“Zorbalığa dur demeliyiz” diyen Yağcı, şu sözlerle aileleri ve çocukları bilinçli olmaya davet etti: “Özellikle okulda yöneticilerine, ailelere ve özellikle zorbalığa uğrayan çocukların arkadaşlarına da ifade etmek istediğim ve toparlamak istediğim son cümlelerim şunlar olur bence. Zorbalığa dur demek senin elinde, unutma zarar vermek güçlü olmak değildir. Güç birliktelikten gelir. Biz birbirimizle birlikte olursak o zaman zorbalığa dur demiş oluruz.” >>>Berna Uğur TÜRKSOY